Chile: Jornada de Evaluación de las Semanas de Nazaret para Jóvenes

Entre el 3 y 5 de febrero recién pasados, se realizó la jornada de evaluación de las ocho versiones de la Semana de Nazaret para jóvenes que se han llevado a cabo, ininterrumpidamente desde el año 2012.  La jornada tuvo lugar en el Santuario de Santa Rosa de Pelequén, gracias a la acogida y apoyo permanente de su rector, el padre Juan Carlos Farías, a quien extendemos nuestro profundo agradecimiento.

Este encuentro contó con la presencia de distintos representantes de la familia de la espiritualidad del Hno. Carlos de Foucauld: la hermana Donata Cairo (Hermanitas de Jesús), Haydee Maldonado (Fraternidad Laica), Magaly Carreño (Instituto Secular Fraternidad Jesús Cáritas), el padre Fernando Tapia (Fraternidad sacerdotal Iesus caritas) y también de algunos jóvenes participantes de distintas versiones de la Semana de Nazaret para Jóvenes: Ximena Hormazabal y Osvaldo Muñoz. El encuentro se desarrolló en un ambiente marcado por la oración comunitaria, la celebración y adoración eucarística y el compartir fraterno.

El primer día de la jornada, estuvo dedicada a revisar la historia de las Semanas de Nazaret para jóvenes, desde su origen hasta sus distintas versiones, a partir de un documento síntesis elaborado por nuestro amigo y hermano Javier Pinto (teólogo), quien ha formado parte de la mayoría de los distintos equipos organizadores de esta instancia a largo de los años. Ese texto ha sido usado como documento de trabajo, donde se habla tanto de las acentuaciones de cada Semana de Nazaret así como de los testimonios entregados por algunos participantes al término de cada una de ellas.  Con esta información los asistentes a la jornada hicieron una relectura del documento, un posterior análisis sobre aquello que les llamó más la atención y formularon algunas conclusiones para el futuro de esta actividad juvenil.

Durante la mañana del segundo día, se dió un espacio para que Ximena y Osvaldo pudieran dar conocer detalles de su experiencia, las temáticas y la metodología tratadas en el Primer Encuentro de Jóvenes de América, organizado por la Fraternidad Laica Carlos de Foucauld y que fue realizado en Costa Rica durante el mes julio de 2019. Luego se expuso los resultados de la encuesta aplicada en forma online y que fue respondida por 17 participantes de las distintas Semanas de Nazaret para Jóvenes, como una forma de contar con su impresión transcurrido un tiempo importante después de vivir esta experiencia. Este número coincide también con el promedio de jóvenes participantes a lo largo de las ocho versiones de la Semana de Nazaret.

En el contexto de estos resultados, se tuvo muy presente tanto las luces como las sombras de estas semanas, de manera de tomar los resguardos apropiados para el futuro. En la tarde del mismo día, se dió inicio al proceso de sistematización de la Semana de Nazaret para jóvenes, a partir del documento síntesis, los resultados de la encuesta y la experiencia personal. Dicho trabajo estableció entre otras cosas, los objetivos y temáticas de cada dia de la semana de Nazaret, así como los perfiles para el equipo organizador, de los participantes y los criterios para elección del lugar de realización. Este documento estará completado en los próximos meses y será traducido al menos, al inglés, francés e italiano, de modo de ofrecerlo como un aporte para la familia espiritual del Hno. Carlos en otros países.

El último día de la jornada tuvo un énfasis en la creación de otros espacios para jóvenes que ya han participado en varias versiones de la Semana de Nazaret. Entre las alternativas se encuentra la vinculación a la experiencia de profundización en el desierto durante un fin de semana, espacio que ya se realiza por parte de laicos de la familia espiritual del Hno. Carlos. La otra opción es la experiencia de misiones, anunciando el evangelio de Jesús de Nazaret con el carisma de Carlos de Foucauld, proyecto que está en desarrollo.

Finalmente, se estableció que la próxima Semana de Nazaret para Jóvenes se llevará a cabo en el Santuario de Santa Rosa de Pelequén, gracias al apoyo y colaboración del padre Juan Carlos Farías, entre el 30 de enero y 06 de febrero del 2021. Este encuentro estará destinado para jóvenes que participan por primera vez de la Semana de Nazaret. Por su parte, el equipo organizador estará conformado, en primera instancia por los asistentes a esta jornada, aunque sabemos que podemos contar con el apoyo del padre Juan Barraza, Eliette Gutiérrez, el padre Arturo Mancilla y Javier Pinto, quienes por diversas razones, no pudieron asistir a esta instancia de evaluación.

Queremos agradecer a Dios por estos días de fraternidad, de memoria agradecida por su paso en este regalo que ha sido la Semana de Nazaret para Jóvenes y el nuevo impulso que le está entregando a este encuentro de jóvenes con Jesús de Nazaret en las huellas del Hno. Carlos.

Fraternalmente en Cristo.

Asistentes Jornada Evaluación
Semana de Nazaret para Jóvenes 2020

Santiago, 08 de febrero de 2020

PDF: Relato Jornada de Evaluacioìn Semana de Nazaret para Jovenes 2020

Papa Francisco y hermano Carlos. Retiro fraternidad de México. Hermanita María Lourdes de Jesús

Me han pedido intercambiar con ustedes sobre el tema de la visión apostólica/misionera del Papa Francisco y el Hermano Carlos. Es verdad que como seguidora de Jesús según la inspiración de Carlos de Foucauld, encuentro mucho impulso y confirmación en la visión de misión y de evangelización del Papa Francisco. Lo que hoy comparto con ustedes son algunos de estos aspectos. Y seguramente que ustedes, a partir de su experiencia y de su comunión con el Hermano Carlos, podrán añadir y enriquecer lo que yo pueda decir.

Lee el documento completo (PDF): Papa Francisco y el hermano Carlos

Vecindades. Dolores ALEIXANDRE

Navidad nos trae el aviso insólito de que Dios se ha domiciliado en nuestro entorno y ha entrado a formar parte de nuestra vecindad. Esta decisión unilateral de instalación, residencia y asentamiento, añade a sus titulaciones “de alcurnia” (Altísimo, Rey, Señor, Omnipotente, Eterno…) la de Vecino, lo que supone un descenso notable de sublimidad de consecuencias impredecibles.

Y es que un vecino no puede imponerse, hacer cambios, o tomar decisiones sin contar con el resto del vecindario, y más le vale caerles bien. Los pasos de mutuo conocimiento tendrán que ir dándose de un modo gradual y sin prisas, tejiendo hilos relacionales de pequeños favores y atenciones recíprocas que terminen por vencer los recelos y hacer caer prejuicios. Otra consecuencia es que la categoría distancia se carga de contenido negativo, hasta el punto de convertirse en la marca diferencial de los personajes de la parábola del samaritano: acierta el que se hizo vecino del herido, mientras que la distancia que toman el sacerdote y el levita, los califica desfavorablemente.

Un famoso periodista, simulando interesarse por lanzar una start-up de Distanciamiento anti estrés, ha conseguido entrevistar a ambos personajes para un “Especial Navidad 2019”: – “Hay que ir por pasos,- ha recomendado el levita, sacando de su zurrón un dispositivo electrónico: lo primero me compré este inhibidor de proximidad que evita que cualquier dato desagradable (aquel hombre apaleado, por ejemplo…) suelte su carga de alarma y me haga pensar que tiene algo que ver conmigo, causándome inquietud. Presionando por control remoto este botón, se activa una aspersión de humo de efecto difuminador, la escena se vuelve borrosa, pierde su aspecto traumático y se ve mucho más distante de lo que en realidad está. Como además añadí este simple ecuanimizador emocional, me olvidé en seguida de lo que había visto y recuperé el estado de relax”. Interviene el sacerdote con aire de superioridad: -“¡Todo eso está ya obsoleto!: gracias al 5G, yo he conseguido ya una interconectividad absoluta aumentando radicalmente mi velocidad de transferencia. Aquel día me hubiera gustado atender al herido de la cuneta, pero me esperaba el técnico para enseñarme a descargar y subir contenidos en Ultra HD y vídeo en 3D. Por cierto, creo que hay en Netflix una serie fantástica sobre una banda que asalta a los que se paran en las áreas de descanso de las autopistas y despellejan a los que se detienen allí. Muy cruda pero superrealista. Y yo soy de los que piensan que hay que estar informado de las cosas que están pasando”.

Al samaritano parece ser que no hubo forma de entrevistarle: dijo que hacerse vecino del herido no tenía importancia y que tenía prisa por llegar a la posada y pagar los gastos: – “Encima de que le he soltado el marrón al posadero y se ha portado como un verdadero amigo sin conocerme de nada, solo falta que encima le cueste a él un pastizal”. Y ha salido zumbando sin posar ni siquiera para una foto.

Alguien que lo ha seguido con GPS, afirma haberlo detectado intentando avecinarse en la zona de Belén. En Navidad, a veces, ocurren cosas sorprendentes.

Dolores Aleixandre RSCJ

PDF: VECINDADES – Dolores ALEIXANDRE

Wspólnoty Kapłańskie Jezus Caritas i ich zadania misyjne

Po tej modlitwie zadrżało miejsce, na którym byli zebrani, wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym i głosili odważnie słowo Boże. Jeden duch i jedno serce ożywiały wszystkich wierzących. Żaden nie nazywał swoim tego, co posiadał, ale wszystko mieli wspólne. (Dz 4,31-32).

Drodzy Bracia,

w solidarności z biskupami, którzy zebrali się na Synodzie Amazońskim, my – Wasi współbracia z międzynarodowej Wspólnoty Kapłańskiej Jezus Caritas spotkaliśmy się w Korei Południowej w pięknym i spokojnym miejscu – domu rekolekcyjnym Sióstr Najświętszego Serca Maryi. Codzienne nabożeństwo, celebracja Eucharystii, czytanie Ewangelii i dzień pustyni stały się ważnym czasem spotkania z Jezusem, ale także ze sobą nawzajem. Podczas naszego pobytu cieszyliśmy się koreańskim jedzeniem i byliśmy zadowoleni z gościnności młodej i żywotnej wspólnoty Sióstr Najświętszego Serca Maryi.

W naszym liście chcemy zachęcić Was do ożywienia wzajemnego braterstwa, myślenia o budowaniu nowych wspólnot kapłańskich i poszukiwania twórczych możliwości, jak również zaprosić do ponownego zmyślenia nad misyjnym aspektem naszych bractw, który jest cechą każdej wspólnoty. Pamiętajmy też, że dobrze funkcjonujące braterstwo jest szczególnym darem Boga.

Wdzięczność i troska o starszych naszych współbraci

Zasadzeni w domu Pańskim
rozkwitną na dziedzińcach naszego Boga.
Wydadzą owoc nawet i w starości,
pełni soków i zawsze żywotni (Ps 92, 14-15).

Gdy braliśmy udział w spotkaniu Międzynarodowym Wspólnot Kapłańskich w Cebu (2019), wszyscy bardzo wyraźnie zdaliśmy sobie sprawę, że członkowie Bractw w świecie zachodnim stają coraz starsi, a wspólnoty coraz mniej liczne. Starzenie się jest procesem dojrzewania. Nasi starsi bracia są zatem cennymi darami dla naszych wspólnot. Są lojalni w kapłańskim braterstwie w swoich wspólnotach kapłańskich. Chcemy Wam wyrazić wdzięczność z głębi naszych serc za Waszą obecność wśród nas. Dzięki Wam wielu z nas usłyszało o osobie i dziele Brata Karola i odnalazło drogę do wspólnot Jezus Caritas. Wy staliście się kanałami, którymi Jezus zaprowadził każdego z nas do wspólnot kapłańskich Jezus Caritas.

Wielu z Was wyjechało w świat, aby głosić Dobrą Nowinę o Jezusie, podobnie ja czynił to brat Karol, a jako kapłani Donum Fidei sprowadziliście Wspólnoty Jezus Caritas do Ameryki, Azji i Afryki. Bez względu na ciężar starości wielu z Was dokłada wszelkich starań, aby być obecnym na jak największej liczbie spotkań Bractwa. Wasza lojalność jest dla nas przykładem, który chcemy naśladować.

Drodzy Starsi Bracia, zapewniamy, że bardzo cenimy Waszą obecność wśród nas. Naszą potrzebą jest Was słuchać i uczyć się mądrości i czerpać z Waszego doświadczenia braterstwa. Jesteśmy wdzięczni za Wasze wsparcie modlitewne, które pomaga nam w przeżywaniu braterstwa oraz zapewniamy o naszej modlitwie za Was przez wstawiennictwo brata Karola.

Wszyscy jesteśmy zaproszeni do dostrzegania i poświęcania większej uwagi naszym starszym braciom: odwiedzania ich, informowania ich o życiu we wspólnocie, świętowania ich urodzin i rocznic święceń oraz dzielenia się radością i smutkami. Wielu z nas już się tym wszystkim zajmuje i zachęcamy, aby kontynuowali swoją posługę.

Doświadczenie entuzjazmu i witalności młodszych współbraci jako wielkie ubogacenie dla wspólnoty

Niechaj nikt nie lekceważy twego młodego wieku,
lecz wzorem bądź dla wiernych w mowie,
w obejściu, w miłości, w wierze, w czystości! (1 Tm 4,12)

W niektórych krajach, zwłaszcza w Azji i Afryce, nasze Kapłańskie Wspólnoty Jezus Caritas – zyskały nowych członków. Młodzi kapłani dołączają do nas, aby podążać śladami brata Karola. Ich przyjście napełnia nas radością i dziękujemy Bogu za ożywienie nas ich młodzieńczą witalnością i entuzjazmem. Jest to wyraźny znak, że duchowość brata Karla jest nadal bardzo aktualna i fascynująca.

Nowi i młodzi członkowie są darem i wielką łaską, ale także wyzwaniem. Przede wszystkim chcemy ich szczerze powitać i otworzyć na nich na nasze serca. Jesteśmy również zaproszeni do przemiany naszych wspólnot w miejsca, w których mogą otrzymać hojne wsparcie ze strony doświadczonych współbraci. To dla nas ważne zadanie, aby się nimi opiekować i pomagać im w często trudnym przejściu od życia chronionego w seminarium do wielkich wyzwań konkretnej posługi duszpasterskiej. Ważne jest, aby znaleźli wśród nas współczujących i kochających mentorów, aby poznali ducha Karola de Foucaulda i naszej konkretnej wspólnoty kapłańskiej.

Nowi członkowie naszych bractw są zawsze darem od Boga, ale nasze świadectwo życia i nasze otwarcie na nowych współbraci również znacznie przyczyniają się do wzrostu wspólnot kapłańskich. W Brazylii nasi bracia podejmowali wiele działań, aby umożliwić seminarzystom odkryć piękno i aktualność duchowości brata Karola. Powinniśmy promować tego rodzaju inicjatywy, które ukazują nasz sposób życia i są zaproszeniem dla nowych członków, aby dołączyć do wspólnoty. Jesteśmy przekonani, że nasze doświadczenia bycia w kapłańskiej wspólnocie są cennymi skarbami, których nie możemy zatrzymać tylko dla siebie. Musimy podzielić się naszym doświadczeniem, że doświadczenie bycia w kapłańskiej Wspólnocie Jezus Caritas może nam pomóc stać się dobrymi kapłanami diecezjalnymi.

W diecezjach, w których kapłani z różnych stron świata przyjeżdżają do pracy duszpasterskiej lub na studia, nasze wspólnoty są zaproszone do okazania szczególnej gościnności, do integrowania gości z braćmi za naszych lokalnych wspólnot, zwłaszcza jeśli są już członkami Wspólnot Jezus Caritas. Nie chcemy przegapić tej okazji, aby żyć z nimi braterstwie ponad granicami. Wzywamy was, bracia, abyście jako pierwsi zbliżyli się do nich i poświęcili im pełną miłości uwagę.

Jamais arrière – nigdy nie wracajcie, ale wytrwajcie w wierze

Znam twoje czyny, miłość, wiarę, posługę i twoją wytrwałość,
i czyny twoje ostatnie liczniejsze od pierwszych (Ap 2,19)

Na światowym kongresie w Cebu stało się oczywiste, że w niektórych z naszych wspólnot nie zawsze udaje się dochować wierności wszystkim ważnym dla duchowego rozwoju naszych wspólnot elementom. Dlatego nigdy nie jest dosyć podkreślania znaczenia i konieczności codziennej adoracji eucharystycznej, comiesięcznego dnia pustynnego, studiów życia, comiesięcznych spotkań i wspólnego studiowania Ewangelii. Chcemy podziękować i pogratulować wszystkim tym braciom i wspólnotom, które są wierne filarom duchowości Brata Karola. Drodzy Bracia, zachęcamy was, abyście wytrwali w wierności zasadom życia istnym dla duchowości Brata Karola, która jest błogosławieństwem dla nas wszystkich.

A Was, bracia, którzy walczycie o tę lojalność, usilnie prosimy, abyście nigdy nie porzucili tego, co już robicie. Motto rodziny brata Karla brzmiało „Jamais arrière”, „nigdy nie wracaj”. Powiedział, że kiedy się otwieramy, nigdy nie możemy wrócić do stanu pierwotnego zamknięcia. Dzięki duchowemu wsparciu błogosławionego Karola de Foucaulda i własnej determinacji możemy pewnego dnia osiągnąć pełną wierność w praktykowaniu zasad jego życia. Dlatego nikt nie powinien rezygnować z tego, co już odkrył!

Ze względu na duże odległości, izolację i brak środków finansowych wielu braci nie może regularnie uczestniczyć w spotkaniach braterskich. Ponieważ trudno jest wzrastać duchowo bez regularnych spotkań braterskich, pilnie prosimy Was, drodzy bracia, o bardziej kreatywne radzenie sobie z tą sytuacją. W obszarach, w których spotkania kapłanów nie są możliwe, tworzenie wspólnoty z innymi członkami duchowej rodziny brata Karla może być nie tylko owocną alternatywą, ale także cenną szansą

Bractwo wzywa do misyjnego zaangażowania

„Następnie wyznaczył Pan jeszcze innych
siedemdziesięciu dwóch i wysłał ich po dwóch
przed sobą do każdego miasta i miejscowości,
dokąd sam przyjść zamierzał” (Łk 10,1).

Jako misjonarze – kapłani diecezjalni podążający za bł. Bratem Karolem, jedną ze specyfiki naszej działalności misyjnej jest budowanie braterstwa, trwanie w miłości braterskiej i rozumienie siebie nawzajem jako uniwersalnych braci. Inną cechą naszego misyjnego zrozumienia jest wykorzystanie zasobów duchowych dostępnych w naszych wspólnotach Jezus Caritas dla naszego duchowego dojrzewania. Konieczne jest zwracanie uwagi na nasze życie duchowe, jeśli nasze wysiłki misyjne mają przynieść owoce.

Omawiając misję na kongresie Cebu w styczniu tego roku, chcielibyśmy zachęcić Was do odpowiedniego zaangażowania misyjnego. Zapraszamy Was do podejmowania licznych działań misyjnych, w które już jesteście zaangażowani podczas swoich spotkań i zgromadzeń. Refleksja nad projektami misyjnymi, wzajemne słuchanie narracji o swoich doświadczeniach i uczenie się na podstawie własnych historii życia z pewnością wzbogaci i ożywi zapał misyjny.

Podziękowanie

Dziękujemy Filipowi i wszystkim koreańskim Braciom za gościnę, Arthurowi Charlesowi za pełnienie przez ostatnie sześć lat funkcji odpowiedzialnego dla obszaru Azji oraz wspólnocie Sióstr Najświętszego Serca Maryi za ich udzielającą się radość, za wszelką okazaną nam życzliwość i troskę. Jesteśmy również wdzięczni młodszym braciom i siostrom oraz braterskiej wspólnocie świeckich za ich wizytę i ofiarowane nam dary.

Korea Południowa, Gongju, Dom Rekolekcyjny Sióstr Najświętszego Serca Maryi (18.10.2019)

Wasi Bracia z Międzynarodowej Wspólnoty Odpowiedzialnych
od l.: Honoré SAVADOGO, Fernando TAPIA, Eric LOSADA, Matthias KEIL

PDF: Brief aus Korea poln.